Een nieuw blad  

Ovluchtelingen vrouw" wijs en onbevreesd

Ik kan je nooit genoeg naar behoren  prijzen

Hoe kan ik verhalen over je vernietiging

De pijn van je zwerftocht en je ellende  

              Moeder van het slapeloze en zwervende kind

Zus van de patriot en aanvoerder

Ieder adem vol angst en vrees

Gebukt van ellende haar dagen somber

Als je vlucht uit je land

met de oorlog als rede

Neem je herinneringen mee

slecht of teverden

Een  reis naar een onbekend tuis  

    Een kans op nieuw begin een nieuw blad

Een bloem uit een ver land

verblekkt en verwelkt.

  Wordt een ander soort in andere arde 

je hebt jeherstekt in een nieuw

gedaante

En je los gemaakt van kwaad

en verdriet

Samen stuenen  we jou in je

streven voor vrede en geluk

 Omdat we allen tegen oorlog en

agressie zijn

We offeren niet onze kinderen meer

En laten kommer en kwaal  achter ons

Zonder de vrouw als moeder  en maker

van geschiedenis 

Zal er in de wereld geen licht meer schijnen

Of zijn uit oosten komen of uit het

westen vol moed

haar kinderen zetten haar werk door met gloed

En vrouw die haar licht schijnt in het leven

is in staat trots aan iedereen door te geven

Aziza is met jou 

we willen  altijd  vrede  en gelukkighijd

op de  wereld voor  onze  kinderen 

Aziza Enayat

____________________     

    De bolle  wind speelt met 

de rokzoom van de  lente

en verspeidt een tintelende geur

Weilanden vol bloemen.

Gehuld in frisgroene  zijde

openen de harten van de mensen.

uit voorjaarswolken spatten  edelstenen.

die alles laten bloeien en

ontwaken uit de winterslaap.

het seizoen van frisheid.

alles is  uitbundig.

de lentevogels zot van liefde.

in alles  openbaart zich

een verborgen  liefde.

alles  is  blij en verrukt.

moge de bloem van oprechtheid

tot allen  geraken en

blijdschap strooien in  ieders hart.

Aziza. moeg mijn hart worden verfrist

door de geur van de lente

ik  hoop en deze  schone  tijd nog lang duren

22/3/2008       

                                     Het  liedje  van de  waterval

                           Ik zat met jou onder de  tent in  het groen

                                                                    van de  lent

                       Ik werd de bruid van de geurige groene dalen

                        Ik ga van dorp naar dorp van berg naar berg .

                                                             van  dal naar dal

                           Ik wordt  een  met de charme en lieflijkheid 

                                                                 om  mij heen

                                 Ik ruik de geur  van boomgaarden  en

                                                                   tulpentuinen

                                         Ik wordt dronken  van het  weer 

                                                       fris als in het paradijs 

                                                    Terwijl het ochtenbriesje 

                                                        mijn  lichaam  streelt 

                            Verkondig  ik het getingel van de waterval 

                            De dauw van  de bloemen heeft mijn jurk 

                                                                        gestolen

                                      en het ochtendlicht hult mij in een 

                                                              gouden  gewaad 

                                       Met jou als reisgezel gaat Aziza in 

                                                                      gelijke pas

                                      Met jou als reiziger op deze wereld

                                                              Tilburg   Holland

                               ***   VROUW ***    

Vrouwen zijn mooie dingen van de tijd.

Twee  oogappels van het  heel bestaan.

Vrouwen als licht van het huis.

Zijn het verlichting van alle pijn.

Kom O vrouw- dat ik vertel over je goedheid.

De wereld is als een donkere nacht.

zonder het maanlicht van jouw  gezicht.

Van het begin van de schepping tot vandaag.

ben je of moeder of de bewaarplaats van

geheimen.

Je hebt met eigen hand kinderen opgevoed.

die elke op zijn tijd een man  werden.

Verlos jezelf van alle banden.

Van hechtingen- van hopeloosheid,

Waarom  accepteer je verdriet:

Vrouw van  vandaag accepteer alle

Vrijheid.

Als een man neemt ze deel aan alles.

Aziza wil het best  voor je.

Blijheid en gelukzaligheid.

*********************************************

        ** welkom **

.Van harte welkom op dit  weblog

.Ik ben Aziza Enayat en kom uit Afghanistan

.Op deze weblog staan mijn gedichten

  "Sinds 25 jaar schrijf ik gedichten In "farsi

  .de moedertaal van Afghanistan

Veel mensen hebben mij gevraagd om

een vertaling van deze gedichten

.in het Nederlands te publiceren

  .Vandaar deze weblog met Farsi poezie

Veel van mijn gedichten zijn in mijn moederland

gepubliceerd in kranten

.en voorgedragen op radio en televisie

 .van mij verschenen in 1998

             *******  Nederland  ********

      Nederland  is in de lente

      zo mooi  bij elke stap.

      De lucht vervuld

      van bloemengeur

      en frisheid van gras.

      Het weiland als groene zijde

      door de natuur bestrooid

      met geurige tulpen.

     De bomen  hoog en trots,

     rij aan rij,

     balorig door de lentegeuren,

     markeren schoongepoetste wegen.

     De bodem

     een sierlijk tapijt  van bloemen,

     dankzij de weldaad van de regen.

     In de tuinen

     Zingen vogels welluidend

     hun liedjes van

     schoonheid en liefde.

     In het bos

     mooi dicht begroeid  is alles

     een lust voor het oog.

     Sta op Aziza,

     aanschouw deze pracht ,    

     de kans  is  vandaag,

     stel niet uit tot  morgen.

        ****** ************************************

                             *** De  ochtenddauw ***

                 Ik  hou van de  dans  van de vlammen,

                 de  geur van het hout  in de haard.

                Het kaarslicht, de rustige sfeer.

                Midden in de nacht komen verhalen,

                tot de ochtenddauw...

                Praten met de sterren.               

                De ochtend dooft mijn droom, als een kaars.

                Overdag, de zon rouwt met mij.

                Het water  van de rivier neemt mijn dood mee

                tot aan de zee... tot  aan de zee...

                              **** verdriet  ***** 

            Een donkere mist van pijn vult mijn hart:

           Tranen vormen zich als regen in mijn ogen,

           vertellend over mijn  verdriet van binnen,

           vloeiend over mijn gelaat,

           wassen ze het stof van verdriet van mijn  gezicht,

           verhalend over  mijn harts geheimen, die

           bloot liggen  voor deze zondige  wereld.

           En terwijl het stenen regent op mijn hoofd,

           hoor ik een stem: " je bent de grootste  zondaar van

           deze wereld, liefde is je schuld en  zonde."

           Mond aan mond verspreidt je verhaal,

           overal is je liefdesverhaal te horen.

           Ik zeg aan ieder met een kleingeestig  en jaloers  hart:

           "Ben je ook niet een mens in deze  wereld?

           Heeft God een steen in plaats van je hart gelegd?

           Mensenliefde is niet tot bloei gekomen in je hart.

           Jouw weg is niet van de zuiveren van hart,

           want mensenliefde is een gift van God".

                     Aziza   Enayat